BrabantHop
Biologische Nederlandse Hop van Brabantse bodem

Over hop

1. Hop als plant
2. Familie van Hennep/Wiet/Cannabis
3. Hop-historie
4. Nederlandse hop
5. Geneeskrachtige werking

1. Hop als plant
Hop is de snelsgroeiende plant van heel Europa!
Als enige kruidachtige slingerplant die over andere struiken en bomen in onze struwelen en bossen groeit, herkennen we de Hop, Humulus lupulus, niet alleen aan de groen blijvende ruwe stengels, maar ook aan de meestal drielobbige, soms vijflobbig gespleten gezaagde bladeren en aan de hopbellen, de uitgegroeide vrouwelijke katjesachtige bloeiwijzen die in de zomer aan de Hop hangen.

Over veel struwelen met Sleedoorn en in verschillende typen voedselrijke Essenbossen tref je de enige kruidachtige slingerplant aan die we in Nederland kennen, de Hop, Humulus lupulus L. uit de Hennepfamilie. In de winter sterft de plant bovengronds af, maar in het vroege voorjaar zie je al snel uit de overwinterende wortels jonge scheuten te voorschijn komen die zich al direct om elkaar heen winden, en zo steun bij elkaar vinden tot ze zich om andere struiken of houtgewassen heen kunnen winden en zo steeds hoger in het struweel of bos kunnen klimmen. Ze kunnen met een beetje hulp wel 8 tot 9 meter hoog worden in een groeiseizoen. De groenblijvende stengels zijn knobbelig ruw, net als de bladeren trouwens. Het is een meerjarige en tweehuizige plant die derhalve aparte planten met mannelijke bloemen en aparte planten met vrouwelijke bloemen heeft.

Deze gesteelde bladeren staan in paren tegenover elkaar aan de stengels en ze hebben steunblaadjes. De voet is hartvormig en ze zijn handvormig ingesneden zodat er steeds sprake is van drie of vijf lobbige of spletige bladeren. De randen zijn gezaagd.

De pluimvormige bloeiwijzen zijn vanaf juli te vinden aan de uiteinden van de stengels. In dit deel van de stengels vind je geen 3-5 lobbige bladeren, maar enkelvoudige, eivormige bladeren met een veervormige nervatuur. Aan de mannelijke planten dragen de pluimsteeltjes, die alle in schutbladen staan, afzonderlijke bloemen. Deze zijn vijftallig en de bloemdekbladen zijn groen van kleur. Er zijn vijf meeldraden die pollen vrijgeven aan de lucht. De bestuiving geschiedt door de wind. De vrouwelijke bloemen staan in katjesvomige bloeiwijzen in de pluimen aan de vrouwelijke planten. Elke bloem zit in een schutblad en heeft een doorzichtig komvormig bloemdek onder het bovenstandig vruchtbeginsel. Dit heeft twee veervormige stempels. In een katje zitten dan meerdere bloemen bij elkaar. Op de schutbladen zitten twee gele, geurende klieren en ze groeien na de bloei sterk uit en zijn dan doorschijnend bleekgroen; we spreken dan van hopbellen. Als de rijpe bellen uiteenvallen kunnen de schutbladeren de zaden op de wind verspreiden.

De hopbellen worden bij het brouwen van bier gebruikt. Om die reden wordt dan ook lokaal hop op akkers verbouwd. Ze zijn te herkennen aan de typische tot 6 m hoge constructies met draden waarlangs de Hop dan omhoog kan groeien.

Hop is inheems in een groot deel van Europa en Siberië, maar vanwege de bierbrouwerij nu over de hele wereld te vinden.
www.floravannederland.nl/planten/hop

2. Familie van..
Het enige andere geslacht uit de Hennepfamilie, Hennep of Cannabis, wordt eveneens gekweekt. Vroeger vooral om van de stengelvezels touw te maken en vanwege het zaad dat als vogelvoer diende. Tegenwoordig ook om de etherische stoffen die bij verbranding van de toppen vermengd in tabak aan de roker een bepaalde sensatie geven.
www.zamnesia.nl/de-verrassende-connectie-tussen-cannabis-en-hop

3. Historie van de Nederlandse hop
De Oude Grieken gebruikten hop als bedwelmingsmiddel. De Romeinen rookten hop om in een roes te raken. Oude Germaanse volkeren gebruikten het als slaapmiddel en maakten er drukke kinderen rustig mee. De oude Finnen gebruikten als eerste hop bij het brouwen van bier.

Hop komt van nature voor in Nederland. Bewijs voor het kweken van hop is vanaf de achtste eeuw in Nederland aangetoond, wat begon in kloostertuinen. Later werd de hop ook geteeld in een zogeheten 'hoppekamp', deze lagen aan de rand van de akkercomplexen/essen/enken rond dorpen. Hop werd vroeger aan bier toegevoegd als conserveringsmiddel, maar tegenwoordig voornamelijk om de bittere smaak en het aroma.

4. Geneeskrachtige werking?
Hop wordt nog altijd gebruikt als conserveer- en smaakmiddel bij het bereiden van bier, maar hop heeft ook medicinale toepassingen.
De bellen van de hopplant leveren een goudgeel poeder (lupuline), het onmisbare ingrediënt voor het brouwen van bier. Het heeft echter ook een rustgevende en slaapverwekkende werking, iets wat de Oude Grieken en de Romeinen ook al wisten. Het is deze werking die maakt dat hop ook wel verwerkt wordt in thee. In hop komt hopeïne voor, het sterkste fyto-oestrogeen die in planten gevonden kan worden. Het zou 10 tot 50 keer sterker werken dan het oestrogeen (“vrouwelijk geslachtshormoon”) dat in ons lichaam zelf gemaakt wordt. Oestrogenen stimuleren o.a. de geslachtsdrift bij vrouwen. Het is werkzaam bij de menstruele cyclus en heeft een positief effect op de botopbouw. Terwijl hop de geslachtsdrift bij vrouwen opwekt, heeft het op de man een geslachtsdrift temperende werking. Dat komt door dezelfde fyto-oestrogene stoffen. Hop vermindert de seksuele prestaties van de man in het algemeen. 

Kruidengeneeskundigen schrijven hop wel voor bij allerlei “vrouwenkwalen” zoals opvliegers, nachtzweten, stemmingswisselingen tijdens de overgang, bij botontkalking menstruatieklachten, maar ook bij stress, spanning, angst, overdreven emotionaliteit, slapeloosheid en inslaapproblemen zonder onderliggende oorzaak, buikklachten ten gevolge van spanning en stress, hartkloppingen en spanningshoofdpijn, etc.

Bitterstoffen in hop bevorderen de spijsvertering en stimuleren de eetlust. Flavonoïden in hop vangen vrije radicalen in het lichaam. Hierdoor wordt de groei van kankercellen geremd. Kruidengeneeskundigen schrijven hop voor ter voorkoming en genezing van borst-, baarmoederhals- en prostaatkanker.
Hop wordt vaker inwendig dan uitwendig gebruikt. Een vaak gehoorde smoes om bier te drinken is dat bier goed is voor je haar. Dan moet je bier wel insmeren i.p.v. opdrinken. Hop heeft inderdaad wat haarverzorgende kwaliteiten; het helpt tegen roos en geeft het haar meer volume. Daarom zit hop in sommige shampoos en haarverzorgingsproducten. Hop is ook goed voor de huid, het zit regelmatig in huid crèmes. Om deze redenen wordt hop op de volgende manieren uitwendig gebruikt in de fytotherapie: bij beenzweren, abcessen, eczeem en jeuk, zenuwpijnen in het gelaat en armen, bij kneuzingen en bij gewrichtsklachten.
www.mens-en-gezondheid.infonu.nl/natuurgeneeswijze/109180-de-geneeskracht-van-hop

De geneeskrachtige werkingen van hop zijn er “bijna te veel om op te noemen”.

Bronnen
Maes, B. Inheemse bomen en struiken in Nederland en Vlaanderen. Boom, Amsterdam 2006:36,181-183
https://nl.wikipedia.org/wiki/Wilde_gagel
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/natuurgeneeswijze/109180-de-geneeskracht-van-hop.html

 
 
 
 
E-mailen
Bellen